MATCHESFASHION.COM - AU / ASIA PACIFIC
The MET

MOVIES

NEW MOVIE: The Travelling Cat Chronicles ผม.แมว.และการเดินทางของเรา

October 17, 2018

LINE it!

ชื่อภาษาญี่ปุ่น: Tabineko ripôto

ชื่อไทย: ผม.แมว.และการเดินทางของเรา

แนว: ชีวิต

ผู้กำกับ: มิกิ โคอิจิโร่

นักแสดง: ฟุคุชิ โซตะ, แมวนานะ ให้เสียงโดย ทากาฮาตะ มิตสึกิ, ทาเคะอุจิ ยูโกะ, ฮิโรเสะ อลิซ

วันที่เข้าฉาย: 29 พฤศจิกายน 2561

สร้างจากหนังสือ: Travelling Cat Chronicles ( 旅猫リポート) by Hiro Arikawa

1 คน 1 ตัว ซึ่งผูกพันกันด้วยสายใยอันลึกซึ้ง เรื่องราวสุดเศร้าและแสนอบอุ่นที่ไม่เหมือนใคร

สร้างมาจากนิยายขายดีชื่อเดียวกันของ ฮิโระ อาริคาวะ ที่ขายดีฮิตถล่มทลายในญี่ปุ่น แล้วยังถูกนำไปแปลถึง 16 ภาษา ออกวางขายในหลายประเทศ อาทิ เยอรมนี, อิตาลี, จีน, เวียดนาม, เกาหลี, ไต้หวัน สหรัฐอเมริกา และไทย และยังเป็นนิยายที่ได้รับความนิยมมากเป็นอันดับ 1 – 2 ในบรรดาผลงานมากมายของฮิโระ อาริคาวะ ผลงานของเธอยังได้สร้างเป็นภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น Library Wars (2013) และ Evergreen Love (2016) เธอยังมาร่วมเขียนบทที่เล่าถึงการเดินทางของนานะและซาโตรุในแต่ละวันอีกด้วย

เวอร์ชั่นภาพยนตร์ได้ โคอิจิโร่ มิกิ ผู้เคยกำกับเรื่อง Evergreen Love และถนัดการทำหนังโรแมนติคมารับหน้าที่กำกับ และได้ โซตะ ฟุคุชิ จาก Tomorrow I Will Date with Yesterday’s You พรุ่งนี้ผมจะเดทกับเธอคนเมื่อวานมารับบทนำ ร่วมด้วยนักแสดงวัยรุ่นมาแรงของญี่ปุ่น ฮิโรเสะ อลิซ (พี่สาวของ ฮิโรเสะ ซึสึ), ทาคุโร่ โอโนะ (Shoplifters) และ เรียวซึเกะ ยามาโมโตะ (Say “I Love You”)

เรื่องราวของซาโตรุ (โซตะ ฟูคุชิ) ชายหนุ่มอบอุ่น ใจดีและรักสัตว์ เขาช่วยชีวิต นานะ แมวจรจอมหยิ่ง จากอุบัติเหตุ หลังจากนั้น เจ้านานะ ก็ยอมเป็นแมวบ้านอยู่ข้าง ๆ ซาโตรุตลอดมา แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้เขาไม่สามารถเลี้ยงมันได้อีกต่อไป เขาจึงพานานะออกเดินทางเพื่อตามหาบ้านใหม่ให้นานะ หาคนที่เชื่อว่าจะสามารถเลี้ยงดูแมวตัวโปรดของเขาได้อย่างดีแทนเขา การเดินทางครั้งแรกและครั้งสุดท้ายด้วยรถคันโปรดของซาโตรุกับนานะเพื่อหาเจ้าของคนใหม่จึงได้เริ่มต้นขึ้น

ระหว่างเดินทาง ซาโตรุได้เจอผู้คนมากมาย รวมถึงเพื่อนในสมัยเด็กและรักแรกของเขา ไม่เพียงแค่นั้นความลับที่เขาซ่อนมานานก็เผยออกมา ซึ่งอาจทำให้หลายๆ คนหัวใจสลาย รวมทั้งเจ้านานะด้วย

นักแสดงนำ ฟุคุชิ โซตะ

พออ่านต้นฉบับแล้วผมคิดว่ามันคือเรื่องราวที่อ่อนโยนเรื่องหนึ่งเลย รู้สึกเหมือนอยู่ท่ามกลางความอ่อนโยนแบบนั้นเลย แต่ในเรื่องก็มีทั้งความลับและอดีตที่น่าตกใจอยู่ด้วย ที่ผมอยากเล่นเป็นซาโตรุก็เพราะพล็อตเรื่องที่มีความละมุน และเรื่องราวในอดีตที่น่าตกใจที่ว่านี้เลยครับ คิดว่าคงดีนะถ้าถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อคนสำคัญและแมวไปยังผู้ชมได้

แล้วเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่ผมได้แสดงร่วมกับแมว ตอนแรก ๆ ก็ตื่นเต้นนิดหน่อยว่าต้องทำความคุ้นเคยกับแมวที่ไม่คุ้นกับเรา แต่นานะก็เป็นแมวที่น่ารัก ขนสวย ซุกซนนิดๆ การถ่ายทำในแต่ละวันเลยเป็นไปอย่างสนุกสนานครับ

ผู้กำกับมิกิ โคอิจิโร่

อ่านนิยายจบแล้วผมถึงกับต้องเสียน้ำตาจากที่ได้สัมผัสถึงคุณค่าของความรัก ผมถามตัวเองนะว่าเราพอจะทำอะไรได้บ้าง จนมาคิดว่าอยากให้ผู้ชมได้สัมผัสถึงคุณค่าแห่งความรักที่ว่านี้ด้วย และถึงแม้ว่านี่จะเป็นผลงานชิ้นที่ 2 ของอาจารย์อาริคาวะ แต่ผมก็ยังประทับใจความฉลาดในการวางตัวละครของท่านอยู่ อย่างคราวนี้ทุกตัวละครต่างก็ใจดีและมีชีวิตชีวา ทำเอาสนุกมากจริง ๆ ที่ได้มากำกับสีหน้าและอารมณ์ของตัวละคร ทาง ฟุคุชิ โซตะ ก็มีความสุขุมอ่อนโยนเหมาะกับบทบาทนี้มาก ถึงขนาดที่ผมคิดว่าเขาคือซาโตรุจริงๆ นอกจากนี้ ผมก็อยากดึงเอาเสน่ห์ของเขาออกมาเยอะ ๆ โดยไม่กดดันเขา แล้วก็อยากทำให้เรื่องนี้เป็นผลงานที่กุมหัวใจผู้ชมทุกท่านด้วยครับ

ผู้แต่งและเขียนบท อาริคาวะ ฮิโระ

ภาพยนตร์เรื่องนี้เกี่ยวกับการเดินทางครั้งสุดท้ายของ 1 คน และ 1 ตัว ฉันเลยคิดว่าอยากให้ผู้ชมได้รับความสุขมากกว่าความเศร้า ซึ่งนับว่าเป็นโชคดีที่ได้ทางทีมงานที่มากความสามารถมาทำให้มันเป็นภาพยนตร์

แต่อยากจะขอผู้ชมเกี่ยวกับเรื่องน้องแมวไว้ก่อนนะคะ ว่าถ้าไม่ต้องการเลี้ยงน้องเขาจริง ๆ ก็อย่าเลี้ยง ถ้าอยากสัมผัสความน่ารักของน้องแมว ฉันแต่งให้อีกเรื่อยๆ ก็ได้ค่ะ

บทสัมภาษณ์ ฟุคุชิ โซตะ



รู้สึกยังไงเมื่อได้รับการทาบทามให้เล่นบทนี้

ผมอยากแสดงให้กับนิยายของคุณฮิโระอยู่ก่อนแล้ว เลยมั่นใจว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะต้องออกมาดี พอได้อ่านผลงานต้นฉบับก็เข้าใจครับว่าทำไมคุณอาริคาวะถึงพูดว่า “เรื่องราวที่เขียนได้แค่เล่มเดียวในชีวิต” ประทับใจมากจริงๆ แต่ผมก็กังวลมากเหมือนกันว่าถ้านำมาสร้างเป็นภาพยนตร์แล้วจะถ่ายกันยังไง เพราะมีเนื้อหาเกี่ยวกับแมวอยู่ด้วย ผมเคยเลี้ยงสุนัขแต่แทบไม่มีโอกาสได้คลุกคลีกับแมว เลยไม่รู้ว่าจะต้องดูแลเขายังไง เริ่มต้นมาก็ประหม่า ๆ แบบนี้ครับ

เจอนานะครั้งแรกรู้สึกยังไง

คิดว่าเขาน่ารักมาก แล้วก็ขนนุ่มสุด ๆ อยากเข้าไปกอดด้วยมาก ๆ แต่นานะไม่ชอบให้ใครอุ้มก็เลยหนีไป แต่ผมก็ชอบนานะทันทีเลยนะครับ เพียงแต่วิธีการแสดงความรักกับเขาจะจะต่างกับของสุนัข แรก ๆ ก็ลำบากมากครับ


ไม่ได้ใจตรงกันทันทีหรอกเหรอ

ตอนแรกผมนึกว่าถ้าเอาหน้าไปแนบแบบที่ทำกับสุนัข เขาก็จะเลียแผล็บ ๆ อะไรแบบนี้ แต่พอลองแล้วเขาไม่ชอบ แถมตบผมด้วย (หัวเราะ) เล็บไม่ยาวนะครับ แต่อุ้งเท้าน่ะเต็ม ๆ

พอเริ่มถ่ายไปได้สัก 2 อาทิตย์ เขาก็เริ่มจำหน้าผมได้แล้วครับ ซึ่งคราวนี้ก็จะมีฉากที่ต้องนั่งรถออกเดินทางกันบ่อย ๆ แล้วในรถก็จะมีแค่ผมกับเขา แถมช่วงที่ถ่ายทำก็ต้องเจอกันทุกวัน เหมือนว่าเขาจะค่อย ๆ ชินกับผม ที่เหลือก็แค่สังเกตและเรียนรู้จากครูฝึกสัตว์เลี้ยงว่าควรปฏิบัติกับเขายังไง เพราะเขาจะไม่เหมือนสุนัข แมวเราจับแถว ๆ คอของเขาได้ เวลาดึงแก้มเขาก็น่ารักดีครับ ปกติแมวมักจะเอาแต่ใจด้วย แต่ฉากไหนที่มีฝักบัวเขาจะกลัว ๆ น้ำ แล้วเข้ามาอ้อนเรา อันนี้ก็น่ารักครับ

บรรยากาศที่กองถ่ายเป็นยังไงบ้าง

เป็นกองที่ทำทุกอย่างเพื่อนานะครับ เหมือนว่าทุกคนสามัคคีกันเพื่อดึงเอาสีหน้าของนานะออกมาให้ได้ บรรยากาศที่กองเลยเป็นไปอย่างนุ่มนวล อย่างฉากที่นานะต้องมานั่งบนตักผม บางวันเขาก็ไม่อยากจะนั่ง ผมก็แนะนำว่าเปลี่ยนเป็นยืนอุ้มให้นานะอยู่สบาย ๆ แทน จากนั้นทีมงานก็สั่งคัตแล้วขอให้เปลี่ยนมุมกล้องทันที ต่างจากเรื่องอื่นสุด ๆ เลยครับ เพราะปรับเปลี่ยนบ่อย ๆ ตามอารมณ์ของนานะ เวลาแสดงผมก็มักจะกดดัน แต่คราวนี้มีนานะอยู่ด้วย เลยกลายเป็นว่ากลับกัน เพราะรู้สึกผ่อนคลายมาก ๆ ส่วนตัวผมคิดว่าตัวเองเหมาะเป็นฝ่ายสนับสนุนมากกว่าเป็นตัวหลักด้วยละครับ (หัวเราะ) เลยรู้สึกว่าเล่นเรื่องนี้แล้วอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

ตั้งใจเล่นเป็นตัวละครซาโตรุแบบไหน

เขาเป็นหนุ่มใจดีแบบที่ผมไม่ค่อยถนัด ถ้าเปรียบกับรูปร่างก็เป็นวงกลมที่ไม่มีเหลี่ยมเลย พักหลังมานี้ผมได้เล่นหนังแอ็คชั่นเยอะด้วย เลยยากที่สุดที่ต้องมาเล่นเป็นเขา แต่ยากที่ว่าไม่ได้หมายถึงอุปนิสัยของตัวละครนะครับ ผมแค่คิดมากว่าจะถ่ายทอดเสน่ห์ของซาโตรุออกมายังไงให้ครอบคลุมจินตนาการของผู้ชม

วันที่เจอผู้กำกับมิกิ โคอิจิโร่ ครั้งแรก ผมก็ได้เจอนานะด้วย ผู้กำกับมองผมอยู่กับนานะแล้วบอกว่า “ดีนะ ฟุคุชิคุงมีพื้นฐานดีมาก ๆ เลย” เป็นคำพูดที่ช่วยผมได้มากจริง ๆ
ผมเลยคิดว่าจะไม่พยายามสวมบทเป็นตัวละคร แต่จะเล่นโดยมองว่าตัวเองมีจุดไหนที่คล้ายซาโตรุบ้าง แล้วดึงจุดนั้นออกมาให้ได้มากที่สุดครับ

รู้สึกว่าตัวเองกับซาโตรุมีอะไรที่คล้ายกันไหม

ผมคงไม่ใช่คนที่ใจดีอะไรขนาดนั้นนะครับ (หัวเราะ) แต่ที่เขาใจดีได้ขนาดนี้คงเพราะได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาอย่างดี ชื่อของเขาก็มีความหมายที่ดีสมกับที่ชื่อซาโตรุเลย เพราะงั้นผมเลยเน้นไปที่ความสัมพันธ์ของคนกับแมวแทนที่จะสวมบทบาทเป็นเขา งานนี้ก็ต้องคิดละว่า แต่ละตัวละคร ไม่ว่าจะเป็น นานะ ฮาจิ คุณอา รวมไปถึงเพื่อนนักเรียน มีความสัมพันธ์ยังไงกับซาโตรุบ้างครับ

นานะมีความสำคัญยังไงกับซาโตรุ

พูดได้คำเดียวว่าคือครอบครัวครับ เดิมทีนานะเป็นแมวจรที่ไม่มีครอบครัว แต่ตอนนี้นานะคือครอบครัวของเขา ผมเลยคิดว่าซาโตรุคงไม่อยากอยู่เดียว แต่อยากให้นานะมาเป็นครอบครัวของเขาครับ

ความประทับใจต่อเพื่อนนักแสดงในกอง

ผมได้แสดงกับคุณยูโกะเป็นครั้งแรก รู้สึกว่าเธอเป็นคนที่มีความเป็นธรรมชาติมาก แล้วก็เป็นคนที่ช่วยทำให้บรรยากาศราบรื่น คราวนี้ผมกับได้เธอเล่นเป็นอากับหลาน เธอช่วยดึงอารมณ์ในตัวผมให้ออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งก็ช่วยผมได้มาก

กับเพื่อนมัธยมปลาย เราถ่ายทำตอนชีวิตมัธยมปลายกันเยอะที่สุด ยังประทับใจฉากที่ได้เล่นกับอลิซและคุณทาคุโร่อยู่เลย คือพวกเราก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้วไงครับ (หัวเราะ) พอได้ใส่ยูนิฟอร์มแสดงเยอะ ๆ มันก็สนุกมากจริง ๆ แล้วไม่ใช่เฉพาะทั้งสามคนนี้ นักแสดงคนอื่นก็รักสัตว์กันทุกคน อยู่ที่กองคุยกันถูกคอมากครับ

การทำงานร่วมกับผู้กำกับมิกิ

คุณผู้กำกับเป็นมิตรมากตั้งแต่เจอกันครั้งแรกเลยครับ ไม่ถือตัว เหมือนเพื่อนคนหนึ่งเลย เวลาถ่ายทำเขาก็ไม่เคยทำให้เราเครียด เพราะผู้กำกับเขาจะคอยพูดติดตลกให้บรรยากาศในกองดูผ่อนคลาย จะว่าเป็นนักสร้างบรรยากาศก็คงได้ แต่นานะเขาจะไม่ค่อยอินด้วยเท่าไหร่ พอจะแหย่เข้าหน่อยก็หนีเลยครับ (หัวเราะ)

คิดยังไงเมื่อได้รับชมหนังฉบับสมบูรณ์ที่ให้เสียงโดย ทากาฮาตะ มิตสึกิ

เธอเสียงดีมาก แล้วก็พูดเก่งด้วย ทั้งหมดออกมาดูคล้ายนานะจนผมเองก็ตกใจ พูดออกมาคำแรกผมถึงกับตะลึงนึกว่าแมวพูดได้จริง ๆ พอมาคำที่สองดูยังไงก็นานะชัด ๆ เลยครับ แล้วนานะเป็นเด็กผู้ชาย แต่ให้นักพากย์หญิงมาพากย์เป็นเด็กผู้ชาย ต่อให้พากย์เป็นเด็กผู้ชาย ก็ยังรู้สึกว่ามีความเป็นผู้หญิงอยู่ (หัวเราะ) นานะเลยดูน่ารักเกินไปนิด แต่นานะเองก็แสดงได้ดีมาก รู้เลยว่ากว่าจะถ่ายออกมาได้ต้องลำบากแค่ไหน ประทับใจในผลของความเหนื่อยยากที่ไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยครับ

แล้วนี่ก็เป็นครั้งแรกเลยที่ผมดูภาพยนตร์ที่ตัวเองเล่นแล้วร้องไห้ ฉากนานะกับฮาจินี่แน่นอนอยู่แล้ว แต่ฉากสมัยวัยรุ่นของซาโตรุตอนอยู่ที่กองผมยังไม่เคยเห็น ไม่คิดว่าจะร้องไห้แต่ก็ร้องครับ

อยากบอกอะไรผ่านภาพยนตร์เรื่องนี้

แน่นอนละว่าเรื่องนี้แมวน่ารัก แต่เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคนกับแมว หรือความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคนก็บรรยายไว้ได้ดี เป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจมาก ๆ และคงดีมากถ้านี่จะเป็นโอกาสที่ทำให้เราได้ทบทวนความสัมพันธ์ของเรากับคนที่เรารักครับ







Related Posts

©2009-2016 POPpaganda.net | Powered by WordPress | Developed by felizt